گروه ترجمه-پایگاه اینترنتی تایم 17 نوامبر 2011(26 آبان) به مواضع ایران، ترکیه و اتحادیه عرب در قبال تحولات سوریه پرداخت و نوشت خواستار اقدامات اضطراری به منظور حفاظت از غیرنظامیان سوری به دلیل سرکوب‌های خشونت‌آمیز بشار اسد شده‌اند. اما این اتحادیه به منظور جلوگیری از سوء برداشت در مورد درخواستش، هر گونه مداخله خارجی در سوریه را رد کرد. اما تمام نشانه‌ها حاکی است که شرایط بحرانی داخلی سوریه به احتمال بسیار توسط نیروهای خارجی حل و فصل می‌شود. اعتراضات هفتگی ادامه دارد و میزان حملات رژیم به شهر حمص نشان می‌دهد که این شهر همچنان پایگاه مخالفان است. همچنین حملات شبانه چهارشنبه از سوی سربازانی که به ارتش سوریه آزاد ملحق شده‌اند، نشان می‌دهد که جنگ داخلی یک واقعیت است. هرچند رژیم نتوانسته این خیزش را سرکوب کند، اما مخالفان همچنان فاقد قدرت لازم برای سرنگونی رژیم هستند. هسته اصلی ارتش اسد همچنان دست‌نخورده است و تمایل دارد برنامه رژیم برای خروج از بحران را اجرا کند. در شهرهای مهم، بیشتر طبقه متوسط سنی‌مذهب در حاشیه قرار گرفته‌اند و رژیم اسد پایگاه حمایتی مهمی به ویژه در میان اقلیت‌های علوی و مسیحی دارد که بسیاری از آنها ماهیت فرقه‌ای مخالفت‌ها را پذیرفته‌اند.

در ادامه مقاله آمده است هرچه سرکوب‌های رژیم اسد به واکنش نظامی مخالفان منجر شود، عملا لحن رژیم در مورد اینکه سوریه درگیر جنگ داخلی فرقه‌ای است، تشدید می‌شود و بشار اسد نیز به عنوان محافظ علوی‌ها و مسیحی‌ها نقش‌آفرینی خواهد کرد. بر این اساس، به نظر می‌رسد رژیم سوریه، منطقه را دچار اختلافات کرده است. به طوری که لبنان، عراق و یمن (به عنوان کشورهای دارای جمعیت اکثرا شیعه که در مورد عراق با نفوذ ایران همراه است) از حمایت از تعلیق عضویت سوریه در اتحادیه عرب امتناع کرده‌اند. همچنین بسیاری از رهبران کلیدی اقلیت‌های مسیحی در سایر کشورهای عربی ظاهرا از اسد حمایت کرده‌اند. همچنین اسد می‌تواند روی حمایت شدید روسیه حساب کند که از نظر این کشور سوریه ارزش ژئواستراتژیک دارد، زیرا سوریه تنها بندر مدیترانه‌ای را برای نیروی دریایی روسیه فراهم می‌کند. اما سایر بازیگران منطقه‌ای فشار خود بر سوریه را افزایش داده‌اند. اتحادیه عرب در نشست روز چهارشنبه با حضور ترکیه، به سوریه سه روز فرصت داد که توافق دو هفته پیش را به اجرا گذارد. مطابق این توافق قرار بود سرکوب‌ها را متوقف کند، ارتش را از شهرهای ناآرام خارج کند و نظارت اتحادیه عرب را بپذیرد. در عین حال، مطابق گزارش شبکه الجزیره، دیپلماسی روسیه و ایران در لحظات آخر از اقدامات جدی‌تر و فوری‌تر اتحادیه عرب جلوگیری کرد.

در پایان مقاله آمده است ترکیه پیش از نشست اتحادیه عرب هشدار داد که سوریه به دلیل ادامه کشتار مردم خود بهای سنگینی خواهد پرداخت. مقامات ترکیه علنا صحبت در مورد ایجاد منطقه حائل در داخل سوریه را آغاز کرده‌اند تا به این وسیله از پناهندگان در برابر سرکوب‌های حکومتی حفاظت کند. البته این اقدام ترکیه به معنای اعزام نیروهای ترک به سوریه است که نتیجه آن ایجاد مناطقی تحت کنترل شورشیان است. اما ترکیه منتظر مجوز بین‌المللی برای انجام چنین اقدامی است. یکی از مشاوران عبدالله گل، رئیس‌جمهور ترکیه می‌گوید: «برای ما قطعی به نظر می‌رسد که این اقدام را خود انجام دهیم». به نظر می‌رسد در این بازی، ترکیه به دلیل داشتن ارتش بسیار مجهز و سازماندهی شده (به عنوان دومین ارتش بزرگ ناتو)، مرزهای طولانی با سوریه، روابط تجاری گسترده با سوریه و محوبیت در میان ملت‌های عربی که از دیکتاتورهای خود رها شده‌اند، اهرم‌‌های فشار بیشتری در مقایسه با دیگران دارد. اما ترکیه از اهرم فشار خود محتاطانه استفاده می‌کند. ظاهرا جدی‌ترین اقدام دولت ترکیه علیه رژیم بشار اسد، میزبانی این کشور از شورای ملی سوریه و نیز رهبر ارتش سوریه آزاد است. در عین حال، ترکیه محدویت‌هایی براي فعالیت‌های ارتش سوریه آزاد تحمیل کرده است. فرمانده ارتش سوریه آزاد به بی‌بی‌سی گفت: «ترکیه هرگز حتی یک گلوله نیز به ما نداده است و حتی عملیات‌های مرزی (یا در جاده مرزی) را به طور کامل ممنوع کرده است... از سوی دیگر، ما داخل سوریه هستیم، ما داخل سوریه کار می‌کنیم و تسلیحات ما از سوریه تامین می‌شود». بسیاری از رژیم‌های عربی به رغم منافع مشترک خود با ترکیه در سرنگونی رژیم بشار اسد، چندان خواهان گسترش نفوذ ترکیه مانند نفوذ ایران نیستند. همچنین با توجه به قدرت‌یابی و ظهور اسلام‌گرایان به عنوان نیروی سیاسی مسلط در دموکراسی‌های عربی نوظهور، الگوی ترکیه تاثیرگذاری قدرت نرم را بیشتر به اثبات رسانده است.

به نقل بصیرت دات ای آر