قیام امام حسین (ع) از روزی که بیعت با یزید را نپذیرفت تا روز عاشورا ۱۷۵ روز به طول انجامید که از این زمان، ۱۲ روز در مدینه و ۴ ماه و ۱۰ روز در مکه و ۲۳ روز در راه مکه تا کربلا و ۸ روز در کربلا (دوم تا دهم محرم) سپری شد.

امام حسین (ع) ۱۸ منزلگاه میان مکه و کوفه را برای رسیدن به کربلا پشت سر گذاشت. فاصله میان هر دو منزلگاه ۳ فرسخ بود.

تعداد منزلگاه های میان کوفه تا شام که اهل بیت (ع) در حال اسارت از آنها گذر کردند ۱۴ منزلگاه بود.

طبق روایت شیخ مفید ۱۲ هزار نامه از کوفه برای امام حسین (ع) فرستاده شد و در آنها از ایشان برای سفر به این شهر دعوت به عمل آمد.

تعداد کسانی که در کوفه با مسلم بن عقیل بیعت کردند ۱۸، ۲۵ و ۴۰ هزار نفر روایت شده است.

تعداد شهدای کربلا از فرزندان ابوطالب که نامشان در زیارت ناحیه مقدسه نیامده است ۱۳ نفر است.

با احتساب ۳ تن از کودکان بنی هاشم که در این واقعه شهید شده اند، مجموع شهدای بنی هاشم به ۳۳ تن می رسد:

۳ تن از فرزندان امام حسین (ع)، ۹ تن از فرزندان امام علی (ع)، ۴ تن از فرزندان امام حسن (ع)، ۱۲ تن از فرزندان عقیل، ۴ تن از فرزندان جعفر.

تعداد شهدایی که اسامی آنان در زیارت ناحیه مقدسه و برخی منابع دیگر ذکر شده به استثنای امام حسین (ع) و شهدای بنی هاشم ۸۲ تن ذکر شده که نام ۲۹ تن دیگر هم در منابع جدیدتر آمده است.

یاران امام حسین (ع) که در کوفه به شهادت رسیدند ۱۳۸ نفر بودند.

تعداد سرهایی که از کربلا به کوفه آورده و بین قبایل تقسیم شد ۷۸ سر، و نحوه توزیع آن به این صورت بود:
قیس بن الاشعث رییس بنی کنده ۱۳ سر ، شمر بن ذی الجوشن رییس هوزان ۱۲ سر، قبیله بنی تمیم ۱۷ سر، قبیله بنی اسد ۱۷ سر، قبیله مذحج ۶ سر، اشخاص از قبایل دیگر ۱۳ سر.

این سرها را به عنوان غنیمت می گرفتند تا با با دادن سرها به یزید پاداش بگیرند.

عمر حضرت امام حسین (ع) در زمان شهادت ۵۷ سال بود.

۳۳  زخم نیزه، ۳۴ ضربه شمشیر و چند زخم دیگر از حماسه عاشورا به پیکر مبارک حضرت اباعبدالله الحسین (ع) وارد شد.

۱۰  نفر با اسب های خود بر پیکر مطهر امام حسین (ع) تاختند.

نیروهای ارتش کوفه که برای جنگ با امام حسین (ع) آمدند ۳۳ هزار  نفر بودند که در ابتدا ۲۲ هزار نفر ثبت شده بود.
عمر بن سعد و همراهانش ۶هزار نفر ، سنان و همراهانش ۴هزار نفر ، عروه بن قیس و همراهانش ۴هزار نفر، شمر و همراهانش ۴هزار نفر ، شبث بن ربعی و همراهانش ۴هزار نفر.

سپس این عده به افراد مزبور ملحق شدند:

یزید بن رکاب الکلبی و همراهانش ۲هزار نفر،  الحصین بن نمیر و همراهانش ۴ هزار نفر، المازنی و همراهانش ۳ هزار نفر، نصر المازنی و همراهانش ۲ هزار نفر.

مهمترین شهدای عاشورای حسینی:

حضرت علی اکبر (ع)، حضرت ابوالفضل (ع)، حضرت قاسم بن حسن (ع)، عبدالله بن حسن (ع)، حبیب بن مظاهر، حر بن یزید ریاحی و زهیر بن قین. همچنین مسلم بن عقیل و هانی بن عروه قبل از واقعه عاشورا به شهادت رسیدند.

در روز عاشورا سر عبدالله بن عمیر الکلبی، عمرو بن جناده و عابس بن ابی شبیب الشاکری در کنار سر امام حسین (ع) بود.

امام حسین (ع) در آن روز در کنار مسلم بن عوسجه، حر، واضع رومی، جون، حضرت عباس (ع)، حضرت علی اکبر (ع) و حضرت قاسم (ع) نشست.

پیکر مطهر حضرت علی اکبر (ع)، حضرت ابوالفصل (ع) و عبد الرحمن بن عمیر  در روز عاشورا قطعه قطعه شد.

مادران شهدا

مادران ۸ تن از شهدا، در روز عاشورا در کربلا حضور داشتند و شاهد شهادت فرزندانشان بودند که عبارتند از:

رباب مادر علی اصغر، حضرت زینب، مادرعون بن عبدالله بن جعفر، رمله مادر قاسم بن الحسن (ع)، بنت شلیل الجلیلیه مادر عبدالله بن الحسن، رقیه بنت علی (ع) مادر عبدالله بن مسلم، عبده بنت عمرو بن جناده مادر محمد بن ابی سعید بن عقیل، ام وهب مادر عبدالله بن وهب الکلبی.

همچنین بر اساس برخی روایات، لیلا، مادر علی اکبر(ع) که البته حضور ایشان در کربلا ثابت نشده است.

شهدایی که به سن بلوغ نرسیده بودند:

در کربلا، ۵ نوجوان شهید شدند که هنوز به سن بلوغ نرسیده بودند. این شهیدان عبارتند از:
علی اصغر، عبدالله بن الحسن، محمد بن ابی سعید بن عقیل، قاسم بن الحسن (ع)، عمرو بن جناده الانصاری

صحابه رسول خدا

در روز عاشورا، ۵ تن از اصحاب پیامبر اکرم (ص) به شهادت رسیدند، که عبارتند از:
انس بن حرث الکاهلی، حبیب بن مظاهر، مسلم بن عوسجه، هانی بن عروه، عبدالله بن بقطر العمیری

غلامان و برده ها

۱۵ تن از غلامان، در رکاب امام حسین (ع) شهید شدند که عبارتند از:
نصر و سعد از غلامان امام علی (ع)، مُنجِح غلام امام حسن (ع)، اسم و قارب از غلامان امام حسین (ع)، الحرث غلام حمزه، جون غلام ابوذر، رافع غلام مسلم ازدی، سعد غلام عمر الصیداوی، سالم غلام بنی المدینه، سالم غلام العبدی، شوذب غلام شاکر، شیب غلام الحرث الجابری، واضح غلام الحرث السلمانی، این ۱۴ تن در کربلا، در رکاب امام حسین (ع) به شهادت رسیدند، اما سلمان غلام امام حسین (ع) به دستور امام، راهی بصره شده بود و در آن جا به شهادت رسید.

اسیرانی از یاران امام حسین (ع):

۲ تن از یاران امام حسین (ع)، ابتدا به اسارت در آمدند و سپس به شهادت رسیدند، که این دوتن عبارتند از:
سوار بن منعم، منعم بن ثمامه الصیداوی

یارانی که بعد از امام حسین (ع) به شهادت رسیدند:

چهار تن از یاران امام حسین (ع)، پس از او به شهادت رسیدند، که عبارتند از: سعد بن الحرث و برادرش ابوالحتوف، وسوید بن ابی مطاع (که زخمی شده بود) و محمد بن ابی سعید بن عقیل

یارانی که در حضور پدرشان به شهادت رسیدند:

هفت تن از یاران امام حسین (ع) در حضور پدرشان به شهادت رسیدند، که عبارتند از:
علی اکبر، علی اصغر، عمرو بن جناده، عبدالله بن یزید، مجمع بن عائذ، عبدالرحمان بن مسعود

زنانی که خواهان شرکت در جنگ شدند:

پنج تن از زنان، به قصد حمله یا اعتراض به خصم،  از خیمه های امام حسین (ع) بیرون شتافتند، که عبارتند از:
کنیز مسلم بن عوسجه، ام وهب، همسر عبدالله الکلبی، مادر عبدالله الکلبی، حضرت زینب بنت علی (س)، مادر عمرو بن جناده

 زن شهید:
در کربلا، یک زن در رکاب اباعبدالله (ع) به شهادت رسید. این زن ام وهب نام داشت که همسر عبدالله بن عمیر الکلبی بود.

 زنانی که در واقعه کربلا حاضر بودند:

در واقعه کربلا در روز عاشورا، چند زن حضور داشتند که عبارتند از:
حضرت زینب، ام کلثوم، فاطمه، صفیه، رقیه و ام هانی که همگی دختران امیرالمومنین (ع) بودند.
فاطمه و سکینه که دختران حضرت امام حسین (ع) بودند.
رباب، عاتکه، مادر محسن بن الحسن، دختر مسلم بن عقیل، فضه النوبیه کنیز امام حسین (ع) و ام وهب بن عبدالله.