چرا امام(ره) گفت:
كارشناسان و ناظران سياسي در بررسي انقلاب ما نظريه‌هاي گوناگون و گاه متناقضي ابراز كرده‌اند كه هر يك از آنها به نوبه خود، جاي بحث و تعمق دارد، اما نكته ظريف درباره ويژگي‌هاي انقلاب ما اينجاست كه بر محوريت ولايت فقيه نضج گرفت، ‌به پيروزي رسيد و اكنون نيز به راه خود ادامه مي‌دهد.
برگزاری جشن پرشکوه ورود به سی و سومین سالروز پیروزی انقلاب اسلامی توسط ملت بزرگ و شریف ایران که حماسه ای زیبا و به یاد ماندنی را به تصویر کشید، شاید به دلیل بروز برخی رخدادهای داخلی، منطقه ای و بین المللی در یکی دو سال اخیر، از زاویه نگاه های گوناگون و جدید قابل بررسی باشد.

به گزارش «تابناک»، عبدالحسين روح​الاميني در سرمقاله امروز روزنامه «ملت ما» در این باره به بررسی ابعاد و ريشه‌هاي انقلاب اسلامی ایران و روشن کردن این حرکت تاریخی پرداخته است. متن این یادداشت به شرح زیر است:

با بزرگداشت سي‌و‌دومين سالگرد پيروزي شكوهمند انقلاب اسلامي، خاطره انقلابي شگرف كه در تمام اين سال‌ها ثابت كرد به خوبي توانسته از عهده توطئه‌ها و دسيسه‌هاي دشمنان خارجي و منحرفان داخلي برآيد و از كوران حوادث ريز و درشت به سلامت گذر كند، دوباره در یادها زنده شد.

جايگاه انقلاب ما اكنون به گونه اي است كه با وجود گذشت سه دهه از عمر بابركتش، ‌همچنان تازگي و طراوت خود را حفظ كرده و با كمترين انحراف از آرمان‌ها و ارزش‌هاي اصيل خود، چونان قله اي رفيع در كانون توجهات جهاني ايستاده است و امتداد تجلي آن را اكنون مي‌توان در تونس، مصر و... دید.

كارشناسان و ناظران سياسي در بررسي انقلاب ما نظريه‌هاي گوناگون و گاه متناقضي ابراز كرده‌اند كه هر يك از آنها به نوبه خود جاي بحث و تعمق دارد، اما نكته ظريف درباره ويژگي‌هاي انقلاب ما اينجاست كه بر محوريت ولايت فقيه نضج گرفت، ‌به پيروزي رسيد و اكنون نيز به راه خود ادامه مي‌دهد.

با اينكه نقش و جايگاه اين اصل نخست در دل‌هاي مردم و سپس در قانون اساسي ثبت و ضبط شد، گویا اساسا تحليلگران غربي و همگام با آنان، شبه تحليلگران غرب‌زده وطني از درك عمق آن عاجزند، شايد هم فهميده‌اند اما شجاعت اعتراف به آن را ندارند؛ بنابراين، گزاف نخواهد بود اگر گفته شود ولايت فقيه، انقلاب اسلامي ايران را در برابر حوادث زمان بيمه كرده است.

كافي است دريچه‌اي بگشاييم به وضع ايران در دو برهه پيش از انقلاب اسلامي و پس از آن:

ايران پيش از انقلاب اسلامي

ساختار اجتماعي ـ سياسي ايران در پيش از انقلاب اسلامي، نشان مي‌دهد كه شكاف ملت ـ دولت به روشنی وجود داشت. دولت‌هاي ايران در آن زمان، آشكارا به آمريكا اعتماد عجيبي داشتند و حكومت شاه با تكيه بر حمايت اين ابرقدرت، طرح‌هاي خود را در سطح داخل و حتي در منطقه‌ اجرا مي‌كرد.

از سوي ديگر، ارتباط ملت ايران با دولت كاملا قطع بود. به اين صورت كه ملت براي بيان خواسته‌هاي خود هيچ‌گونه تكيه‌گاهي را نمي‌ديد. شاه ديكتاتوري وابسته بود كه هرچند ژست‌هاي ميهن پرستانه‌اش گوش ملت را كر می کرد، رفتارش با ملت از سر نخوت و تكبر و سراسر توهين‌آميز بود كه اوج آن را ملت ايران در ماجراي جشن‌هاي تاجگذاري شاه دید.

آن زمان بود كه ملت خود را كاملا تنها حس كرده بود، چرا كه شاه و دولت‌هايش براي تأييد طرح‌هايشان با دولت آمريكا مشورت مي‌كردند و از رييس‌جمهور آمريكا تأييد مي‌خواستند. بدين ‌ترتيب، دولت‌هاي پیش از انقلاب، تكيه‌گاه خود را بر غرب، به ويژه آمريكا، استوار ساخته بودند و مردم تكيه‌گاهي نداشتند. از همين روی بود كه وقتي مرجعي شجاع همچون حضرت امام خميني(ره) پرچم مبارزه عليه شاه را برافراشت، ملت ايران مشتاقانه به نداي ايشان لبيك گفت.

ايران پس از انقلاب اسلامي

اما ساختار اجتماعي ـ سياسي ايران پس از انقلاب اسلامي، سيمايي كاملا متفاوت به خود گرفت. مردم اين‌ بار تكيه‌گاهي قابل اطمينان يافتند كه همانا اصل ولايت فقيه بود. استواري، سلامت و صلابت حضرت امام (ره) و پس از ايشان مقام معظم رهبري چنان دستاويز محكمي براي مردم انقلابي ايران بود كه اين ملت در سرتاسر سي و اندي‌ سال عمر انقلاب، بدون تزلزل و يك‌تنه در برابر زياده‌خواهي ابر قدرت‌هاي شرق و غرب ايستاد و مزد آن را با تأمين استقلال و آزادي و رسيدن به مردم​سالاري واقعي دريافت كرد.

از سوي ديگر نيز دولت‌هاي پس از انقلاب با تكيه بر رهبري، مشروعيت خود را به دست آوردند.

بنابراين، ملت و دولت هر دو زير سايه ولايت فقيه قرار گرفتند و با تكيه بر آن راه انقلاب را ادامه دادند. ايستادگي امام و رهبري براي دفاع از ارزش‌هاي انقلاب و مقابله با فشارهاي بين‌المللي و نيز هشياري ايشان در شناسايي سرچشمه‌هاي انحراف موجب شد تا ملت و دولت تكيه‌گاه مناسبي در اختيار داشته باشند و در مواقع بروز بحران با اعتماد بر اين تكيه‌گاه بتوانند خود را از خطر انحراف برهانند.

 نمونه بارز همراهي میان رهبري با دولت و ملت را مي‌توان در فتنه پيچيده و عميق سال 88 به خوبي دید كه اگر نبود هشياري مردم و درايت‌ و هدايت‌هاي هوشمندانه رهبر فرزانه انقلاب، معلوم نبود خواب‌هاي آشفته‌اي که دشمنان برای این ملت دیده بودند، چگونه تعبیر می شد!

پايان سخن آنكه:

بايد پذيرفت برترين نعمتي كه انقلاب اسلامي به اين كشور داد، همانا ولايت فقيه بود كه موجب پيوند ارتباط ميان ملت و دولت شد و سرمايه ای تمام نشدني براي تضمين بقاي نظام فراهم ساخت.

اينجاست كه درمي‌يابيم حضرت امام(ره) چه هوشمندانه اين جمله را خطاب به ملت بيان فرمودند که:

 «پشتيبان ولايت فقيه باشيد تا به مملكت شما آسيبي نرسد.‌»